O Πύργος

H σημερινή θέση του Κ. κατ’ ουδένα τρόπο ήταν αξιοζήλευτη, απεναντίας, ήταν άθλια και εξευτελιστική’ ως και ο Χανς το καταλάβαινε απολύτως δίχως να χρειαστεί να ρωτήσει άλλους’ μήπως και αυτός ο ίδιος δεν προσπαθούσε να προφυλάξει τη μητέρα του κι από μια λέξη έστω του Κ., κι από ‘να του βλέμμα ακόμη; Κι ωστόσο, είχε έρθει να βρει τον Κ. και τον είχε παρακαλέσει να δεχθεί τη βοήθεια του και είχε γίνει ευτυχισμένος όταν ο Κ. δέχθηκε’ πίστευε, επίσης, πως και άλλοι έκαναν το ίδιο και, προ παντός, η μητέρα του η ίδια είχε αναφέρει το όνομα του Κ. Οι αντιφάσεις αυτές του είχαν δημιουργήσει την πεποίθηση πως αν και για την ώρα ο Κ. ήταν άθλιος και καταφρονεμένος, σ´ ένα απώτερο και σχεδόν ασύλληπτο από τη φαντασία μελλον θα τους ξεπερνούσε όλους. Και ακριβώς αυτό το εκτός κάθε λογικής απωτερο μελλον και οι λαμπρές εξελίξεις που θα οδηγούσαν σ´ αυτό είλκυαν τον Χανς´ και έτσι ηταν πρόθυμος να παραδεχθεί τον Κ. ακόμη και στη σημερινή του κατάσταση.

Κάφκα, Φράντς. 1926. Ο Πύργος, σελ. 153. Αθήνα: εκδόσεις Γαλαξία (1964). Μετάφραση Αλεξάνδρου Κοτζιά.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s