O Πύργος

H σημερινή θέση του Κ. κατ’ ουδένα τρόπο ήταν αξιοζήλευτη, απεναντίας, ήταν άθλια και εξευτελιστική’ ως και ο Χανς το καταλάβαινε απολύτως δίχως να χρειαστεί να ρωτήσει άλλους’ μήπως και αυτός ο ίδιος δεν προσπαθούσε να προφυλάξει τη μητέρα του κι από μια λέξη έστω του Κ., κι από ‘να του βλέμμα ακόμη; Κι ωστόσο, είχε έρθει να βρει τον Κ. και τον είχε παρακαλέσει να δεχθεί τη βοήθεια του και είχε γίνει ευτυχισμένος όταν ο Κ. δέχθηκε’ πίστευε, επίσης, πως και άλλοι έκαναν το ίδιο και, προ παντός, η μητέρα του η ίδια είχε αναφέρει το όνομα του Κ. Οι αντιφάσεις αυτές του είχαν δημιουργήσει την πεποίθηση πως αν και για την ώρα ο Κ. ήταν άθλιος και καταφρονεμένος, σ´ ένα απώτερο και σχεδόν ασύλληπτο από τη φαντασία μελλον θα τους ξεπερνούσε όλους. Και ακριβώς αυτό το εκτός κάθε λογικής απωτερο μελλον και οι λαμπρές εξελίξεις που θα οδηγούσαν σ´ αυτό είλκυαν τον Χανς´ και έτσι ηταν πρόθυμος να παραδεχθεί τον Κ. ακόμη και στη σημερινή του κατάσταση.

Κάφκα, Φράντς. 1926. Ο Πύργος, σελ. 153. Αθήνα: εκδόσεις Γαλαξία (1964). Μετάφραση Αλεξάνδρου Κοτζιά.

Little Harry Hughes

Little Harry Hughes and his schoolfellows all
Went out for to play ball.
And the very first ball little Harry Hughes played
He drove it o’er the jew’s garden wall.
And the very second ball little Harry Hughes played
He broke the jew’s windows all.
Then out there came the jew’s daughter
And she all dressed in green.
“Come back, come back, you pretty little boy,
And play your ball again.”
“I can’t come back and I won’t come back
Without my schoolfellows all.
For if my master he did hear
He’d make it a sorry ball.”
She took him by the lilywhite hand
And led him along the hall
Until she led him to a room
Where none could hear him call.
She took a penknife out of her pocket
And cut off his little head.
And now he’ll play his ball no more
For he lies among the dead.

James Joyce. 1922. Ulysses, p809.London: Penguin Books (2000)